Jordaanfestival een topper

jordaanfestival2011_kleinEr gingen vele handjes in de lucht op het 37ste Jordaanfestival. Johnny de Mol junior blies het gebeuren nieuw leven in. Druk was het zeker toen Gerard Joling zondagavond even voor tien uur het podium betrad en de finale van het tweedaagse Jordaanfestival zijn climax naderde. "Maak me gek," zong Geer en duizenden bezoekers vielen hem bij.
 
Het festivalterrein op de Appeltjesmarkt, bij de kruising van de Marnixstraat en de Elandsgracht, was afgeladen vol. Te vol? Nee, mensen raakten niet of nauwelijks in de knel. De politie hoefde het terrein niet af te sluiten.


Maar heel veel drukker had het niet moeten worden. Stadsdeel Centrum had zich zorgen gemaakt over de bezoekersaantallen. Dat hing samen met de tamelijk indrukwekkende line-up die Johnny de Mol junior had georganiseerd. Op het sterfbed van zijn oma Ria Alberti had de acteur/presentator beloofd het zieltogende festival nieuw leven in te blazen. Na 36 edities was het evenement op sterven na dood, nadat de gemeente de subsidiekraan had dichtgedraaid. De Mol haalde zijn moeder Willeke Alberti erbij en met René Froger strikten zij nog meer bekende artiesten voor een gratis optreden. Aanvankelijk zouden De Toppers verschijnen (René Froger, Gordon, Gerard Joling en Jeroen van der Boom). Maar het stadsdeel voorzag de komst van tienduizenden fans en dreigde met een verbod, omdat het terrein helemaal niet berekend is op zo'n mensenmassa. Op de valreep bemoeide burgemeester Eberhard van der Laan zich ermee, met succes. Het compromis dat uit de bus rolde, was dat Gordon en Van der Boom zouden wegblijven en Joling en Froger apart zouden optreden, dus niet als helft van De Toppers.


Of dat een onnodige afspraak was, zullen we nooit weten, maar zonder Gordon en Van der Boom was het al flink druk. De organisatoren hadden extra beveiligers ingeschakeld en met de aanwezigheid van de nodige Ajaxsupporters was dat geen overbodige luxe. Zaterdagavond, toen het ook al afgeladen vol was geweest, werd een handvol arrestaties verricht. Volgens een politiewoordvoerder ging het om 'openbareordedingen' zoals beledigingen en het gooien van glaswerk.


Ook zondagavond kwam de politie een paar keer in actie. Maar over het algemeen bleef het gemoedelijk, de enorme hoeveelheden bier ten spijt die sommigen hadden meegenomen in rugzakken of boodschappentassen. Aan het begin van de middag dreigde het feest gisteren door de onweersbuien die de stad teisterden, nog in het water te vallen. De eerste artiesten speelden voor een vrijwel leeg terrein, op een handjevol trouwe fans na. In de loop van de dag klaarde het op en de B-artiesten die de eerste uren van het programma vulden, konden steeds meer toeschouwers vragen de handjes in de lucht te gooien. Bij Dries Roelvink klonk dat enigszins dreigend: "Handen omhoog! Achterin ook!"


Na Roelvink, die behalve zijn hit Ik kom eraan een eigen versie van Zie ginds komt de stoomboot ten gehore bracht, was het tijd voor de grote finale, waarbij Willeke Alberti begrijpelijkerwijs het spits mocht afbijten. Met klassiekers als De glimlach van een kind, Spiegelbeeld en Ome Jan stelde ze niet teleur. Daarna  maakte Glennis Grace haar opwachting, die indruk maakte met haar dijk van een stem. De soulvolle nummers hadden - op een cover van Ik voel me zo verdomd alleen na - weinig met de Jordaan te maken. Ze zong er niet minder mooi om. Bovendien vroeg ze, net als Willeke Alberti, niemand zijn of haar handen te laten zien. Gerard Joling zette daarna de zaak op stelten met Songfestivalliedjes en hits van eigen hand. Tegen half elf trad René Froger aan met zijn band. Het stadsdeel en de politie konden toen opgelucht ademhalen, want de ergste drukte was voorbij. Een cover van André Hazes' Bloed, zweet en tranen was het hoogtepunt van Frogers optreden.


In de wetenschap dat de 37ste editie een succes was geweest, nodigde spreekstalmeester Wim Bohnenn ("Amsterdam! Laat je horen voor...") iedereen vast uit voor de editie van volgend jaar.

 

 


Bron: Het Parool, door Bas Soetenhorst

 

 


Bron: Het Parool

 

 


Bron: Het Parool