Herinrichting Elandsgracht

Elandsgracht voorstel 2De Elandsgracht is een rommeltje, zegt stadsdeel Centrum. Onzin, laat alles blijven zoals het is, zeggen bewoners. Woensdag 9 mei was er een inspraakavond. Het leek zo eenvoudig: laat de bewoners en ondernemers van de Elandsgracht en de straten eromheen zeggen hoe de in 1891 gedempte gracht met 'het Johnny Jordaan-plein' er in de toekomst uit moet zien. Laat hen kiezen tussen een variant waarbij  het middenterrein, waar vroeger de gracht was, vrij blijft van auto's en er slechts parkeerruimte is langs de trottoirs.

Of voor de omgekeerde variant, waarbij het langs de huizen autovrij wordt en de auto's schuin op het middenterrein staan.


Zo eenvoudig ligt het niet, blijkt op de inspraakavond van stadsdeel Centrum in De Krakeling. Van de ongeveer zestig aanwezigen loopt ten minste de helft te hoop tegen de afwezigheid van hun voorkeursvariant: laat alles gewoon zoals het is. Stel zowel de zijkanten als het middenterrein beschikbaar voor parkeren. Knap hooguit de straat op, herschik wat steentjes, maar laat de Elandsgracht verder lekker met rust.


"Het is een gevoelig stukje Amsterdam, verstoor de balans niet." Bewoner Martin Botter toont zich de fanatiekste pleitbezorger van de overalparkerenvariant. Volgens hem heeft de Elandsgracht een natuurlijk evenwicht. "Er is geen probleem; dus ik zie niet in wat nu eigenlijk wordt opgelost met zo'n ingrijpende operatie. Stadsdeelvoorzitter Jeanine van Pinxteren stelt zich paternalistisch op. Zij zal wel eventjes uitmaken wat goed voor ons is. Weet je wat? Dan laten we ze kiezen uit twee varianten, maar de beslissing is gewoon al genomen. Schijndemocratie."


Van Pinxteren treedt de criticasters met open vizier tegemoet. Er moet iets veranderen op de Elandsgracht, zegt ze. De rommeligheid van de gracht als geheel, de veelh eid aan soorten klinkers en keien en de problemen die er zijn om de boel goed schoon te houden nopen tot drastisch ingrijpen.Met een vermindering van het aantal parkeerplaatsen doet Van Pinxteren bovendien precies wat volgens haar twintig jaar geleden al is afgesproken. "De prachtige Elandsgracht moet niet alleen worden gebruikt voor parkeren; de binnenstad moet méér zijn dan alleen auto's."


Het is een heikel punt, want bewoners hebben auto's en die auto's moeten ergens staan. Een vrouw in de zaal: "U bent niet bezig met de belangen van de bewoners." Van Pinxteren: "Maar het gaat ook niet alleen om u." "Oooooh!!" klinkt het in de zaal. Van Pinxteren: "De binnenstad is van iedereen." Het gemor is niet van de lucht. De stadsdeelvoorzitter zegt dat het verdwijnen van parkeerplaatsen op straat bijna geheel zal worden gecompenseerd door honderd parkeerplaatsen voor bewoners in de parkeergarage op de Marnixkade. "Het is misschien net even verder lopen, maar u kunt er wel terecht."


De bewoners en ondernemers van de Elandsgracht maken zich ook over andere aspecten van de herinrichting van de gracht zorgen. Als voor een vrij middenterrein wordt gekozen, is dat vragen om moeilijkheden; daar zijn zo ongeveer alle aanwezigen het wel over eens. Marieke Smit, voorzitter van de ondernemersvereniging, voorziet 'een niemandsland', een stuk straat dat weliswaar een ruimtelijk gevoel geeft, maar vooral ten prooi zal vallen aan zwerfvuil, hangjongeren, junks, alcoholisten en ander ongemak. "Laat daar maar fijn auto's staan. Als die niet meer langs de trottoirs staan, verbetert het vrije zicht op de gevels en de etalages en is er meer ruimte voor sociale controle."


Van Pinxteren zegt tot besluit dat zij dit een constructieve bijeenkomst heeft gevonden. "We nemen alles wat we hebben gehoord mee in onze beslissing." Botter: "Ik hoop het, maar ik ben er een beetje cynisch over."